Zdjęcie autora
Akademia Menedżera

Wypalenie zawodowe – problem managera


Kadra zarządzająca w firmie na co dzień w pracy zawodowej styka się z wieloma czynnikami stresogennymi: presja czasu i osiągnięcia zakładanych wyników, nadmierne obciążenie obowiązkami, zaburzenie równowagi pomiędzy życiem zawodowym i prywatnym, ogromna odpowiedzialność za efekty pracy swojej i swoich podwładnych, wreszcie notoryczna kontrola zwierzchników i presja ze strony konkurencji. Wszystko to sprawia, że managerowie są wyjątkowo podatni na syndrom wypalenia zawodowego i zapadają nań szczególnie często. Jakie są objawy wypalenia zawodowego managera? Wspomniane elementy stresogenne i ciągła presja powodują uczucie pustki i utraty sił, braku satysfakcji z wykonywanej pracy, mogą pojawić się dolegliwości psychosomatyczne (bóle głowy, mięśni czy kręgosłupa, wzrost ciśnienia krwi, przyspieszone tętno; przy braku świadomości źródła dolegliwości trudno jest określić główne przyczyny tych problemów). Dosyć szybko też u człowieka funkcjonującego w takich warunkach następuje zaburzenie w pielęgnowaniu relacji interpersonalnych, szczególnie w stosunku z rodziną i przyjaciółmi (zamiana aktywności i przekierowanie uwagi wyłącznie na problemy zawodowe), ale i ze współpracownikami czy podwładnymi, obniżenie progu reakcji emocjonalnych (łatwość irytacji i popadania w agresję) lub wręcz przeciwnie – swoista oziębłość emocjonalna. Pojawiają się również problemy z koncentracją, spadek wydajności, trudności w podejmowaniu decyzji i logicznym myśleniu (na stanowisku managerskim to kompetencje kluczowe!). Manager doświadczający takiej sytuacji powinien niezwłocznie poszukać skutecznego rozwiązania swoich problemów, na przykład nauczyć się zarządzania emocjami.

Zarządzanie emocjami na kierowniczym stanowisku

Jako, że stresowi zawsze towarzyszą napięcie i maksymalna mobilizacja sił organizmu, na kierowniczym stanowisku niezbędne jest takie zarządzanie emocjami, aby m.in. zapobiec występowaniu u managerów syndromu wypalenia zawodowego pod wpływem stresu. Sukces na kierowniczym stanowisku coraz częściej zależy od posiadanych przez managera kompetencji emocjonalnych, a zatem właściwego kierowania tak sobą, jak i umiejętnego układania sobie stosunków z innymi ludźmi. Aby właściwie zinterpretować emocje czy intencje u pracowników, lepiej zmotywować ich do osiągania wyznaczonych celów, móc zarządzać konfliktem czy skutecznie negocjować w biznesie, należy najpierw potrafić zrozumieć własne uczucia związane z daną sytuacją i skojarzyć je z określonymi reakcjami fizjologicznymi organizmu. Pozwoli managerowi to na zbudowanie i utrzymywanie sprawności w chwilach napięć oraz da świadomość granic własnych możliwości. I tak, do skutecznej eliminacji stresu przydatne okazuje się m.in. posiadanie umiejętności kontroli pracy własnego układu nerwowego w tzw. sytuacjach ekstremalnych lub podejmowania krytycznych decyzji, pomocna także jest praca z własnym oddechem i tętnem oraz zdolność do zachowania właściwej higieny snu. Dzięki temu manager zyskuje umiejętność wyciszenia się, zarządzania gospodarką energetyczną ciała, ale także zdolność do odreagowywania stresu, umiejętność regeneracji sił i budowy odporności w warunkach uporczywego stresu. Posiadanie wymienionych kompetencji owocuje maksymalnym zwiększeniem efektywności osobistej managera i jednocześnie poczuciem kontroli nad zaistniałą sytuacją.